Jak się pozbyć cellulitu

Przyznaję się bez bicia, że do polskich komedii podchodzę z dystansem. Chodzi mi oczywiście o te filmy wyprodukowane całkiem niedawno, z końca pierwszej, a tym bardziej z początku drugiej dekady dwudziestego pierwszego wieku. Trudno dziwić się takiej postawie, bowiem odnoszę wrażenie, że kolejne produkcje są coraz bardziej bezmyślne i tępe. Film reklamowany na bilbordach jako świetna komedia, obsadzona największymi obecnymi polskimi gwiazdami kinematografii, okazuje się często nieudaną podróbką zachodniego hitu, żenadą lub po prostu dramatem, w którym wszystkie śmieszne dialogi, czy sytuacje mieliśmy okazję obejrzeć w zwiastunie. Dlatego nie chodzę do kina na polskie komedie, bo zdecydowanie wolę poczekać, aż produkcja zejdzie z afiszów i poznam subiektywne, ale o wiele prawdziwsze oceny i recenzje.

Film, o którym mowa w dzisiejszym poście, ujrzał światło dzienne już dobry szmat czasu temu. Doskonale pamiętam, że kiedy po raz pierwszy usłyszałem ten tytuł, to od razu pomyślałem, że jest to obraz niewarty uwagi, a tym bardziej poświęcenia mu ponad półtorej godziny swojego czasu. Preferuję ten czas przeznaczyć na coś sprawdzonego. Ale będąc na emigracji, w sytuacji, gdzie muszę koniecznie zagospodarować sobie jakoś czas, żeby nie popaść w depresję, trafiłem na ten film i postanowiłem go sobie puścić do obiadu (nie tak dobrego jak u mamy).

Poznajemy dwie przyjaciółki: jedna jest sławną pogodynką, druga ma obsesję na punkcie średniowiecznych i trochę nowocześniejszych machin do tortur. Obie bohaterki wybierają się do Spa, gdzie zapoznają trzecią kobietę, która próbuje schronić się przed Jerrym rzeźnikiem, seryjnym mordercą, który wysysa z kobiet krew potrzebną do produkcji cudownych kremów. Bohaterki oczywiście postanawiają rozwikłać sprawę.

Ta komedia mnie zaskoczyła. Cała historia jest spójna i ciekawie zaprezentowana w sześciu częściach i epilogu. Jest ona nieźle zagmatwana i trudno tu cokolwiek przewidzieć, co mi się osobiście bardzo podoba. Widz może się czuć zaskakiwany i bardzo to cenię. Jeżeli chodzi o śmieszne dialogi i sytuacje to mamy ich dosyć sporo. Nie można narzekać. Muszę przyznać, że scenarzyści wykazali się błyskotliwością i dowcipem, który mi bardzo odpowiada. Film doceniam, ale czegoś mi w nim brakowało. Tak naprawdę sam nie wiem czego, nie chcę się czepiać, ale być może trochę więcej dynamizmu sprawiłoby, że film oglądałoby się z jeszcze większą przyjemnością. Chociaż i teraz  tej przyjemności nie można mu odmówić.

Jak pozbyć się cellulitu jest filmem, który mogę polecić i który powinien się Wam spodobać. W Polsce mamy naprawdę świetne poczucie humoru i potrafimy tworzyć cudowne filmy. Oby te filmy stawały się coraz lepsze i każdy kolejny podnosił poprzeczkę choć odrobinę wyżej.

 

 

 

,

  1. Dodaj komentarz

Napisz co o tym myślisz!!!

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: